Επιστολή της ΕΠΕ στο Υπ. Παιδείας σχετικά με τον επιχειρούμενο αφανισμό της Πληροφορικής από το Λύκειο

ΠΡΟΣ:
Κυρία Άννα Διαμαντοπούλου, Υπουργό Παιδείας, Δια Βίου Μάθησης & Θρησκευμάτων

KOIN:
Κυρία Φώφη Γεννηματά, Αναπλ. Υπουργό Παιδείας, Δια Βίου Μάθησης & Θρησκευμάτων
Καθ. Ιωάννη Πανάρετο, Υφυπουργό Παιδείας, Δια Βίου Μάθησης & Θρησκευμάτων
Καθ. Εύη Χριστοφιλοπούλου, Υφυπουργό Παιδείας, Δια Βίου Μάθησης & Θρησκευμάτων
Καθ. Βασίλειο Κουλαϊδή, Γ. Γραμματέα Παιδείας, Δια Βίου Μάθησης & Θρησκευμάτων
Βουλευτές Ελληνικού Κοινοβουλίου
Συλλόγους και Γραμματείες Τμημάτων Πληροφορικής Πανεπιστημιακού και Τεχνολογικού Τομέα των ΑΕΙ (βλ. πίνακα τμημάτων Πληροφορικής που συνοδεύει την παρούσα επιστολή)
Μέσα Ενημέρωσης

ΘΕΜΑ:
“Σχετικά με το σχεδιασμό του Νέου Σχολείου”

Αθήνα, 05/10/2010

Αξιότιμη Κυρία Υπουργέ,

Σε πρόσφατη ανάρτηση έγκυρου δικτυακού τόπου με θέματα εκπαίδευσης, διαβάσαμε ένα προσχέδιο με το περίγραμμα του οδηγού σπουδών για τις τρεις τάξεις του Γενικού Λυκείου στο project που το Υπουργείο Παιδείας τιτλοφορεί “Νέο Σχολείο” (http://www.alfavita.gr/artro.php?id=10850). Με έκπληξή μας διαπιστώσαμε ότι απουσιάζει παντελώς η διδασκαλία της επιστήμης (discipline) της Πληροφορικής και από τις τρεις τάξεις του Λυκείου. Προκειμένου να προφυλάξουμε την Πολιτεία και την ελληνική νεολαία από τις επιζήμιες συνέπειες ενός τέτοιου πολιτικού ατοπήματος, σας απευθύνουμε την παρούσα επιστολή ζητώντας την άμεση αναθεώρηση τυχόν αποφάσεων και την ένταξη της Πληροφορικής στα υποχρεωτικά μαθήματα Γενικής Παιδείας σε αρμονία με τη γενικότερη Κυβερνητική πολιτική που αφορά την Εθνική Ψηφιακή Στρατηγική.

Θα σας είναι γνωστό ότι η ιστορική εποχή που διανύουμε έχει χαρακτηριστεί ως η “Εποχή της Πληροφορίας” (Information Era. Μ' αυτόν τον τρόπο, οι σύγχρονοι ιστορικοί επέλεξαν να τονίσουν ότι η ευελιξία με την οποία ένα Έθνος χειρίζεται την Πληροφορία, αποτελεί κριτήριο για την ίδια του την επιβίωση. Όροι όπως “Υψηλή Ψηφιακή Στρατηγική”, “Ψηφιακός Αλφαβητισμός”, “Ψηφιακή Σύγκλιση”, “Πληροφορική Παιδεία” κυριαρχούν σε πρωτοσέλιδα ηλεκτρονικών και όχι μόνο ΜΜΕ καθώς και σε εμβριθείς μελέτες και ακαδημαϊκές διατριβές. Ήδη στις αναπτυγμένες χώρες οι όροι “αναλφαβητισμός” και “ψηφιακός αναλφαβητισμός” είναι πλέον ταυτόσημοι.

Είναι, πιστεύουμε, αδιανόητο στην παρούσα διεθνή συγκυρία να εξαφανίζονται τα μαθήματα Πληροφορικής από το Νέο Σχολείο τη στιγμή, μάλιστα, που το ζητούμενο είναι ο εκσυγχρονισμός και η αναβάθμισή τους, ώστε η νεολαία της πατρίδας μας να μπορέσει να σταθεί στα πόδια της και να μη συνθλιβεί στις συμπληγάδες της παγκοσμιοποίησης συμπαρασύροντας τη Χώρα και το Λαό μας στην Άβυσσο της Ψηφιακής Αμάθειας. Είναι δε άκρως αντιφατικό να εισάγεται η Πληροφορική ήδη από την πρώτη τάξη του δημοτικού και να εξαφανίζεται από το Λύκειο, όπου θα έπρεπε να ολοκληρώνεται η εγκύκλιος πληροφορική παιδεία και να προετοιμάζονται οι νέοι μας για την αξιοποίηση των νέων τεχνολογιών είτε άμεσα, με την είσοδό τους στον επαγγελματικό στίβο, είτε με την απόκτηση της αναγκαίας πληροφορικής κουλτούρας για την επιτυχή συνέχιση των σπουδών τους. Αναμένουμε από όλα τα κόμματα και από την Κυβέρνηση να ανταποκριθούν στις ευθύνες που δημιουργούν οι δηλώσεις περί “Κοινωνίας της Πληροφορίας” και “Ψηφιακής Στρατηγικής” καθώς και η διαρκώς επαναλαμβανόμενη αναγνώριση από όλους της εξέχουσας σημασίας των Τεχνολογιών Πληροφορίας και Επικοινωνιών (ΤΠΕ) για την ανάπτυξη της Χώρας. Αναμένουμε και από Εσάς προσωπικά Κυρία Υπουργέ, να υλοποιήσετε τις δεσμεύσεις σας για τον επόμενο μεγάλο εθνικό στόχο για το 2020 να γίνει η Ελλάδα μία από τις 10 πρώτες στον κόσμο στην Πληροφορική και τις Τηλεπικοινωνίες”, όπως τον διατυπώσατε ήδη από τις 28 Μαρτίου 2005 σε ημερίδα της ΕΕΤΤ για τις ηλεκτρονικές επικοινωνίες (http://www.epe.org.gr/showarticle.jsp?articleid=211) ενώπιον όλων των εκπροσώπων του κλάδου Πληροφορικής και Επικοινωνιών.

Ζητούμε τη δέσμευσή σας για ένταξη ενός σύγχρονου 4ώρου μαθήματος Πληροφορικής σε όλες τις τάξεις του Νέου Λυκείου ως μαθήματος Γενικής Παιδείας μαζί με τα Νέα Ελληνικά, τα Αγγλικά και τη Φυσική Αγωγή. Το αίτημα αυτό είναι αίτημα των καιρών και όχι αίτημα ενός επαγγελματικού κλάδου. Η Χώρα βρίσκεται σε ένα κρίσιμο σημείο. Είτε θα προχωρήσει μπροστά αξιοποιώντας τα σύγχρονα τεχνολογικά μέσα είτε θα βρεθεί στο “χρονοντούλαπο της Ιστορίας”.

Είμαστε στη διάθεσή σας για λεπτομερή τεκμηρίωση της αναγκαιότητας υιοθέτησης της πρότασής μας, αν και πιστεύουμε ότι είναι αυτονόητη για πρόσωπα όπως Εσείς με πολύχρονη θητεία στους Ευρωπαϊκούς θεσμούς και με άμεση γνώση των διεθνών τάσεων και εξελίξεων.

Αναμένοντας τις αποφάσεις σας, επισημαίνουμε ότι με χαρά θα συμμετείχαμε στην προσπάθεια διαμόρφωσης του αναλυτικού προγράμματος για το προτεινόμενο μάθημα ώστε και τις διεθνείς τεχνολογικές εξελίξεις να ενσωματώνει και σε θεμελιώδεις γνώσεις που δεν απαξιώνονται με το χρόνο να εστιάζει.

Εκ μέρους του Διοικητικού Συμβουλίου
της Ένωσης Πληροφορικών Ελλάδας

Η ΑΛΗΘΕΙΑ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΑΠΟΧΗ ΤΩΝ ΒΑΘΜΟΛΟΓΗΤΩΝ

Απ' την αρχή του φετινού καλοκαιριού, έχει γίνει πολύς λόγος στα ΜΜΕ σχετικά με την αποχή των Βαθμολογητών στις «Πανελλήνιες», όπως έχει επικρατήσει να αποκαλούνται εν συντομία απ’ τον κόσμο οι «Γενικές Εξετάσεις» ή οι «Πανελλαδικές Εξετάσεις». Το πρώην ΥΠΕΠΘ και νυν ... «ΥΠΠΔΒΜ&Θ κλπ», με «πλάτες» που φαίνεται να έχει από τα ΜΜΕ, έχει εσπευσμένα αναγγείλει ότι οι «κακοί» εκπαιδευτικοί-βαθμολογητές δε συμμερίζονται την αγωνία χιλιάδων οικογενειών, αρνούμενοι να μπουν στον κόπο να βαθμολογήσουν τα γραπτά των «Πανελληνίων»: http://tinyurl.com/38hq6bd. Σ' αυτό συμφώνησαν Κυβέρνηση, αντιπολίτευση και αρχηγός κόμματος της Βουλής.

Όμως, τι στ’ αλήθεια συμβαίνει;

Η παρακάτω παρουσίαση των γεγονότων είναι η προσπάθεια ενός Πληροφορικού της δευτεροβάθμιας εκπ/σης να καταδείξει την πραγματικότητα στην –κατά τα άλλα θολή- υπόθεση των Πανελληνίων. Έχουμε και λέμε λοιπόν:

Για τη διενέργεια των Γενικών Εξετάσεων απασχολούνται εκπαιδευτικοί σε δύο (2) φάσεις: α) Ως συμμετέχοντες σε Επιτροπή Εξεταστικού Κέντρου ή ως επιτηρητές κατά τη διάρκεια των Εξετάσεων και β) ως Βαθμολογητές ή επικουρικό προσωπικό κατά και μετά το πέρας των Εξετάσεων. Μέχρι πέρυσι (2009), οι αμοιβές όσων απασχολούνταν σ’ αυτές τις φάσεις προαναγγελλόταν με ΚΥΑ του ΥΠΕΠΘ και του Υπ. Οικονομικών από τις αρχές Μαΐου. Καλώς ή κακώς, γνώριζε κανείς ότι για την (επιπλέον) εργασία που θα παράσχει θα πληρωθεί με την X αμοιβή. Για τους επιτηρητές και βαθμολογητές ειδικά, η εν λόγω αμοιβή ήταν τόσο αστεία που πραγματικά θεωρούνταν συμβολική προσφορά που «πόνταρε» στο φιλότιμο του εκπαιδευτικού. Τυπικά, ας παραθέσω τα νούμερα: 19 € μεικτά ~ 13 € καθαρά στο τρίωρο επιτήρησης για τους επιτηρητές και 2.10 € μεικτά ~ 1.5 € καθαρά ανά γραπτό στους βαθμολογητές. Οι αμοιβές των επιτροπών εξετάσεων (μία (1) ανά Εξεταστικό Κέντρο (ΓΕΛ – ΕΠΑΛ) συν τη Νομαρχιακή Επιτροπή, συν τις ΚΕΕ κλπ.), είναι αλήθεια ότι κόστιζαν αρκετά στην Πολιτεία (περίπου όσο μισό ακίνητο πρώην Υπουργού στο Θησείο).

Οι αμοιβές ειδικά των Βαθμολογητών ήταν πάντα αστείες κατά τη γνώμη μου, δεδομένου ότι ένας υπεύθυνος βαθμολογητής Ανάπτυξης Εφαρμογών ας πούμε χρειάζεται τουλάχιστον 4-5 ώρες για να βαθμολογήσει έναν φάκελο 25 γραπτών, κερδίζοντας έτσι 25 x 1.5 = 37.5 € ή σχεδόν 9 € την ώρα. Φανταστείτε έναν Φιλόλογο που Βαθμολογεί εκθέσεις! Εκεί η αμοιβή μόνο ως συμβολική θα μπορούσε να χαρακτηριστεί. Όσοι έχετε ασχοληθεί με την Βαθμολόγηση γραπτών γνωρίζετε από πρώτο χέρι πόσο κουραστικό είναι.
Τι άλλαξε φέτος λοιπόν; Κατ’ αρχήν, είναι η πρώτη χρονιά που οι Εξετάσεις ξεκίνησαν χωρίς να υπάρξει καμιά ενημέρωση για τις αμοιβές όσων θα συμμετείχαν στη διεξαγωγή τους. Κατόπιν πιέσεων από την ΟΛΜΕ, ανακοινώθηκαν οι νέες μειωμένες αμοιβές των επιτηρητών, μελών επιτροπών, βαθμολογητών, επικουρικού προσωπικού κλπ. Δεν υπήρξε όμως καμιά ανακοίνωση για τον τρόπο καταβολής αυτών. Μέχρι πρότινος, οι αμοιβές αυτές καταβαλλόταν με χρηματικά εντάλματα πληρωμής και όχι με τη συνήθη διαδικασία των «εντελλομένων», πράγμα που απλά σήμαινε ότι οι δικαιούχοι πληρωνόταν πολύ γρήγορα (εντός του θέρους). Με τη νέα εγκύκλιο του ΥΠΔΒΜ, οι μειωμένες αμοιβές θα αργούσαν αρκετά να καταβληθούν (ίσως και μετά το 2010). Παρ’ όλα αυτά, η αμοιβή των βαθμολογητών δεν ελαττώθηκε αυτή τη φορά. Στη φάση αυτή δεν υπήρξε καμιά αντίδραση απ’ την εκπαιδευτική κοινότητα.

Ενώ οι Πανελλήνιες έχουν ολοκληρωθεί και μεσούσης της περιόδου βαθμολόγησης των γραπτών, το Υπ. Οικονομικών, στο οποίο είχε σταλεί η προαναφερθείσα εγκύκλιος, εκδίδει την Κοινή Υπουργική Απόφαση (ΚΥΑ) περί των αμοιβών των εκπαιδευτικών που συμμετέχουν στην όλη διαδικασία των Πανελληνίων με επιπλέον περικοπές στις αμοιβές και με τη μεικτή αμοιβή των βαθμολογητών να τροποποιείται αυτή τη φορά σε 2 € ανά γραπτό από 2.10 € που ήταν. Προσωπικά εκτιμώ ότι η συγκεκριμένη περικοπή εξασφάλισε περίπου 10.000 € στο Ελληνικό Δημόσιο!!! Όσο ας πούμε μία μόνο μίζα γιατρού από την υπερχρέωση π.χ. μιας τεχνητής άρθρωσης. Στην ΚΥΑ εξακολουθεί να μη γίνεται λόγος για έκδοση ΧΕΠ, με αποτέλεσμα να μη γνωρίζει κανείς πότε θα καταβληθούν κι αυτές οι αμοιβές. Φαίνεται δηλ. ότι το Υπουργείο Οικονομικών, εξέθεσε τον κ. Υφυπουργό Παιδείας.

Εδώ ξεκινά η αποχή στα Βαθμολογικά Κέντρα, αλλά το μόνο που επιτυγχάνεται είναι η έκδοση των Ενταλμάτων Πληρωμής, έτσι ώστε να καταβληθούν σε λογικά πλαίσια οι περικομμένες αποζημιώσεις. Τελικά, μόλις στις 22/06/10 οι Βαθμολογητές διέκοψαν την αποχή τους (κακώς κατά τη γνώμη μου): http://tinyurl.com/2u6rsnx
Τα παραπάνω, ίσως δίνουν την εντύπωση ότι το μόνο που τελικά ενδιαφέρει τους εκπαιδευτικούς είναι τα χρήματα. Ως απάντηση σε μια τέτοια σκέψη παραθέτω τη ρήση συναδέλφου Πληροφορικού της Εκπαίδευσης: «Δε με νοιάζει που δεν θα πληρωθώ, με νοιάζει που δεν μου τό ‘παν απ’ την αρχή». Για να συντομεύω, παρομοιάζω την όλη κατάσταση με το εξής: Αναθέτεις σε κάποιον να κάνει δυο δουλειές (οι Πληροφορικοί συνήθως απασχολούνται και στην Επιτροπή Εξετάσεων & στη Βαθμολόγηση γραπτών), αφήνοντας να εννοηθεί ότι θα πληρωθεί όσο και πέρσι που σού ‘κανε τα ίδια. Ενώ σου έχει τελειώσει την πρώτη εργασία, του ανακοινώνεις ότι και θα πάρει λιγότερα και θα τα πάρει πολύ πιο αργά. Παρ’ όλα αυτά, ο εργαζόμενος αγόγγυστα ξεκινά τη δεύτερη εργασία. Ενώ βρίσκεται στη μέση της δουλειάς, τού ανακοινώνεις ότι τελικά θα πάρει ακόμα λιγότερα. Υπό την απειλή της απεργίας εκ μέρους του, τού λες τελικά ότι με τίποτε δεν θα πάρει περισσότερα, αλλά, άντε, θα τα πάρει σχετικά νωρίς ο … τυχερούλης! Αν αυτό δεν είναι εμπαιγμός, τότε μάλλον δεν ξέρω ελληνικά.

Υπάρχουν αρκετοί που θα πουν: “Ok, γιατί οι καθηγητές να πληρώνονται επιπλέον για όλα αυτά; Δεν είναι στα πλαίσια του ωραρίου εργασίας τους;” Θα συμφωνήσω για τους επιτηρητές. Έτσι κι αλλιώς, οι Εξετάσεις γίνονται σε εργάσιμες ημέρες και ώρες, οπότε γιατί να … κάθονται σπίτια τους και να μην επιτηρούν οι αρμόδιοι; Θα μπορούσαν να υποχρεώνονται να προσέρχονται για επιτήρηση οι καθηγητές, αλλά όχι συνέχεια οι ίδιοι (όπως γίνεται τώρα που πολλοί «βάζουν μέσο» για να μην πάνε επιτηρητές, οπότε την πληρώνουν οι … «άλλοι» που κάνουν την αγγαρεία. Η κατάσταση είναι πανομοιότυπη με τη στρατιωτική θητεία).

Ως Πληροφορικοί, πάρα πολλοί από εμάς απασχολούμαστε ως «χειριστές συστήματος VBI» που σημαίνει ότι κάθε μέρα των εξετάσεων πηγαίνουμε από τις 6:00 το πρωί στο σχολείο για να … (εδώ το πράγμα γίνεται αστείο) εξασφαλίσουμε ότι το σύστημα λήψης των θεμάτων λειτουργεί σωστά. Γενικά ο Πληροφορικός – χειριστής «τα κάνει όλα και συμφέρει» στις Πανελλήνιες και γι’ αυτό η αμοιβή του είναι ίδια με του Προέδρου της Επιτροπής Εξετάσεων (μία ανά Εξεταστικό Κέντρο). Αυτό είναι όντως υπερωριακή απασχόληση. Για τους βαθμολογητές δε, ασυζητητί εργάζονται εντελώς υπερωριακά (απογεύματα και Σαββατοκύριακα) και η σοβαρότητα της εργασίας τους κάνει την επιπλέον αμοιβή τους να είναι εκ των ουκ άνευ (πιστεύω).

Τώρα, γιατί γράφω σε τόση έκταση για τα Βαθμολογικά: Φέτος, οι Πληροφορικοί μείναμε τελευταίοι στις Βαθμολογήσεις (λογικό, αφού είμαστε λίγοι σε κάθε Νομό και το μάθημά μας δινόταν προτελευταίο: 28/5). Άρα, οι περισσότεροι από τους απέχοντες Βαθμολογητές ήσαν Πληροφορικοί. Άρα, ουσιαστικά εμείς κληθήκαμε να «διαμαρτυρηθούμε» για τον εμπαιγμό. Σε άλλους νομούς αντέδρασαν οι συνάδελφοι (κυρίως Αττική) και σε άλλους όχι.

Αντιλαμβάνομαι ότι το μέγεθος του δημοσιεύματος είναι μεγάλο, προσπάθησα πάντως να είμαι όσο πιο σύντομος γίνεται αν και ακόμη υπάρχει ένας “ποταμός” αγανάκτησης μέσα μου. Ελπίζω να ήμουν κατατοπιστικός για ένα θέμα που έχει απασχολήσει αρκετά την ελληνική κοινωνία.

Ευχαριστώ,

Φώτης Αλεξάκος.

Για τις εκλογές του ΤΕΕ την Κυριακή 25 Απριλίου 2010

Εν όψει των εκλογών του ΤΕΕ, μέλη της Ένωσης Πληροφορικών Ελλάδας απευθύνουν επιστολή προς όλα τα μέλη του ΤΕΕ την οποία μπορείτε να δείτε από εδώ.

Πληροφορική, πληροφορικοί και Σοσιαλισμός στα χρόνια της ύφεσης

Τους τελευταίους έξι τουλάχιστον μήνες, τόσο στη χώρα μας, αλλά και παγκοσμίως γίνεται τεράστιος λόγος για την περιβόητη οικονομική κρίση. Ιδίως στην Ελλάδα που φαίνεται να πλήττεται περισσότερο από τις άλλες Ευρωπαϊκές χώρες, αλλά και της οποίας τα ΜΜΕ έχουν κάποιες «ιδιαιτερότητες», το θέμα της κρίσης μονοπωλεί τα δελτία ειδήσεων και τις στήλες των εφημερίδων. Διάφορα -αντιλαϊκά κατά βάση- μέτρα προτείνονται από τους ειδικούς ως λύσεις στο πρόβλημα και γενικά πληθώρα απόψεων ακούγεται για το τί θα πρέπει να κάνει η κυβέρνηση, αλλά και πώς ο καθένας μπορεί ως άτομο να συμβάλλει στην αντιμετώπιση του προβλήματος.

Αναπόφευκτα λοιπόν και ο γράφων, αναρωτήθηκα τι θα μπορούσα να κάνω ως πολίτης, αλλά και ως Πληροφορικός, ώστε να συνδράμω στις προσπάθειες του κράτους να αποφύγει τον ευτελισμό του βιοτικού επιπέδου των συμπολιτών μου, (εκτός φυσικά από το να «δώσω τον μισθό μου» στην κυβέρνηση όπως πρόσφατα ακούστηκε μέσα στην Ελληνική Βουλή). Θα ήθελα λοιπόν να παραθέσω εδώ κάποιες από τις σκέψεις μου σχετικά με το θέμα.

Από οικονομική καθαρά σκοπιά, ένας Πληροφορικός λίγα μου φαίνεται ότι μπορεί να κάνει: Αν είναι ελεύθερος επαγγελματίας μπορεί να ξεκινήσει δηλώνοντας τα πραγματικά του εισοδήματα, εφόσον μέχρι τώρα δεν το έκανε. Αν είναι εκπαιδευτικός θα μπορούσε να μην κάνει ιδιαίτερα μαθήματα ή να έβρισκε τρόπο να τα κάνει νομίμως ώστε και να φορολογείται για το επιπλέον εισόδημα, αλλά και να επιτρέπει στους «πελάτες» του να δηλώνουν τα έξοδα για τα μαθήματα των παιδιών τους. Αν είναι υπάλληλος στο ευρύτερο Δημόσιο (ΟΤΑ, Ασφαλιστικά Ιδρύματα, Νοσοκομεία κλπ.) θα μπορούσε να μάχεται για να περιορίζει το κόστος της Μηχανογράφησης και γενικά της προμήθειας Ψηφιακών Υπηρεσιών του φορέα για τον οποίο εργάζεται (Ανοιχτό-Ελεύθερο Λογισμικό), μεγιστοποιώντας ει δυνατόν την ποιότητα των παρεχομένων υπηρεσιών. (Έτσι ίσως αποφεύγαμε να πληρώνουμε εκατομμύρια ευρώ για portals Δήμων). Αν είναι ιδιωτικός υπάλληλος, ίσως να μπορεί, αν είναι πολύ θαρραλέος, να καταγγέλλει φαινόμενα διαπλοκής που ζημιώνουν το Δημόσιο, αλλά αυτό προφανώς θα του κόστιζε τη θέση του ή και τη ζωή του ακόμη (υπόθεση Τσαλικίδη).

Δεν είναι όμως τόσο λίγες οι πραγματικές δυνατότητες του Πληροφορικού. Ίσως να μην μπορεί να κάνει πολλά πράγματα από καθαρά οικονομική σκοπιά, όμως μπορεί, στις δύσκολες ώρες, να συνδράμει τους συμπολίτες του. Ξεκινώντας από το πιστεύω μου, ότι ο σοσιαλισμός είναι στην πραγματικότητα μια συγκεκριμένη μορφή του ανθρωπισμού, ο αληθινά σοσιαλιστής Πληροφορικός έχει κι άλλους τρόπους να προσφέρει στη χώρα του.

Συζητώντας πριν μερικά χρόνια με φίλους, είχα κάνει την ακόλουθη παρατήρηση: Φανταστείτε ένα τυπικό σχολικό εργαστήριο Πληροφορικής που είναι ανοιχτό έξι (6) ώρες κάθε απόγευμα, έστω από τις 15:00 ως τις 21:00. Στο εργαστήριο θα μπορεί να πηγαίνει οποιοσδήποτε, ό,τι ώρα μπορεί και υπάρχει ελεύθερη θέση εργασίας και να εκπαιδεύεται στη χρήση Η/Υ ή γενικά να λύνει ό,τι απορίες έχει σχετικές με υπολογιστές εντελώς δωρεάν. Πόσος χρόνος θα χρειαζόταν να προσφερθεί; Αν υπάρχουν π.χ. έξι (6) πρόθυμοι συνάδελφοι, όχι απαραίτητα εκπαιδευτικοί στο επάγγελμα, (στην πόλη μου βάζω ήδη τον εαυτό μου μέσα, άρα θέλουμε άλλους πέντε), αρκεί να αφιερώνει ο καθένας μία (1) ώρα την ημέρα για –ας πούμε- πέντε (5) ημέρες την εβδομάδα. Αν έχουμε δώδεκα (12) Πληροφορικούς, αρκεί να προσφέρει ο καθένας μία μόνο ώρα ανά δύο ημέρες. Αν σκεφτούμε ότι σε κάθε πρωτεύουσα νομού σίγουρα υπάρχουν σήμερα περισσότεροι από τριάντα (30) Πληροφορικοί (απόφοιτοι ΑΕΙ, ΑΤΕΙ), η προσφορά του καθενός μπορεί να γίνει πολύ μικρότερη και άρα ευκολότερη!

Στο εργαστήριο θα μπορούσαν να διδάσκονται εφαρμογές γραφείου, χρήση λειτουργικού συστήματος, προγραμματισμό για μικρές ηλικίες σε ειδικά-«φιλικά» περιβάλλοντα όπως Microworlds, Scratch κλπ, ή θα μπορούσαν ακόμη να πηγαίνουν μαθητές της Γ’ Λυκείου για να λύσουν ασκήσεις ή απορίες στο Πανελλαδικά εξεταζόμενο μάθημα της Α.Ε.Π.Π. και γενικά ό,τι μπορεί ο κάθε συνάδελφος να προσφέρει. Υποθέτω ότι οι περισσότεροι διευθυντές σχολείων της Δευτεροβάθμιας δεν θα είχαν πρόβλημα να διαθέσουν το εργαστήριο του σχολείου τους, ειδικά αν στην ομάδα των εθελοντών εκπαιδευτών ανήκε και ο Πληροφορικός του σχολείου. Γενικά, τεχνικές λεπτομέρειες (όπως: Ποιος θα κλειδώνει και ξεκλειδώνει το εργαστήριο, πώς θα προλαβαίνει ο εκπαιδευτής να δείχνει διαφορετικά αντικείμενα, πώς θα αποφευχθεί η μετατροπή του εργαστηρίου σε Internet Café από τζαμπατζήδες κλπ.) είναι εύκολο να συζητηθούν περαιτέρω και να λυθούν.

Σ’ αυτό το σημείο, κάποιοι συνάδελφοι, ιδιοκτήτες φροντιστηρίων ή Κέντρων Ελευθέρων Σπουδών (ΚΕΣ), ίσως αντιδράσουν θεωρώντας ότι ένα τέτοιο εγχείρημα θα τους προκαλούσε διαφυγόντα κέρδη. Σ’ αυτούς, θα αντέτεινα αρχικά ένα παρόμοιο παράδειγμα, στην Περιφέρειά μου μάλιστα: http://kala-nea.gr/?p=709. Θα πρόσθετα δε, ότι σοσιαλισμός / ανθρωπιά σημαίνει και αδιαφορία για πιθανή προσωπική ζημιά, προκειμένου να βοηθηθεί η κοινωνία, (society -> socialism) ιδιαίτερα σε καιρούς κρίσης και θα τους καλούσα μάλιστα να διαθέσουν κι αυτοί είτε χρόνο, είτε κάποιο εργαστήριο σε ΚΕΣ για δωρεάν μαθήματα. Άλλωστε, διατηρούν πάντα τα εισοδήματα από τα εξέταστρα για τις διάφορες πιστοποιήσεις. Αν μάλιστα θέλουμε να είμαστε ακριβοδίκαιοι, το Ελληνικό Δημόσιο και κατ’ επέκταση ο φορολογούμενος πολίτης, είναι αυτός που έμμεσα τους έδωσε τέτοια εισοδήματα, με το να αναγνωρίζει τα πιστοποιητικά συγκεκριμένων εταιρειών ως προσόν διορισμού. Ας δεχθούν λοιπόν κάποιες απώλειες για χάρη των συμπατριωτών τους.

Εκτός τώρα απ’ αυτή καθαυτή την τεράστια αξία της εθελοντικής εργασίας (την οποία άλλωστε τίμησε με το παραπάνω ένας πασίγνωστος, αυθεντικός Σοσιαλιστής από την Αργεντινή που το πρόσωπό του κοσμεί σήμερα αναρίθμητα T-shirts), ποιό είναι τώρα ακριβώς το κέρδος για την Ελληνική κοινωνία; Ας φανταστούμε κατ’ αρχήν όχι ένα, αλλά πολλά (5-6) τέτοια ανοιχτά εργαστήρια σε κάθε έδρα νομού και αυτόματα έχουμε τη δυνατότητα να «κάνουμε οικονομία» σε κάμποσες φτωχές οικογένειες. Πέρα από πληρωμένες και συχνά διαβλητές «πιστοποιήσεις», όσοι πραγματικά θέλουν να μάθουν να χειρίζονται τον υπολογιστή για να κάνουν τη δουλειά τους, θα έχουν τη δυνατότητα να το κάνουν δωρεάν. Τουλάχιστον ο περιβόητος «Ψηφιακός Αλφαβητισμός» κάπως θα επιταχυνόταν. Πολύς κόσμος θα μάθαινε ότι υπάρχουν κι άλλα δωρεάν κι εξίσου καλά προϊόντα λογισμικού πέρα από αυτά ενός συγκεκριμένου κολοσσού (κι άλλη οικονομία εδώ). Μέσα από τα ανοιχτά εργαστήρια, οι συνάδελφοι θα εξηγούσαν στον κόσμο ότι άλλο χρήση Η/Υ και άλλο η επιστήμη της Πληροφορικής, βοηθώντας έτσι στο να αποκατασταθούν και οι σχετικές στρεβλώσεις που επικρατούν. Μαθητές στων οποίων τα σχολεία δεν υπάρχει πρόγραμμα ΠΔΣ (συχνό φαινόμενο τελευταία) και έχουν οικονομικό πρόβλημα, θα μπορούν να προετοιμάζονται δωρεάν για τις Πανελλήνιες Εξετάσεις (έστω σε έναν μικρό βαθμό).

Κι επιτέλους, θα αποδεικνύαμε ως Έλληνες και ως Πληροφορικοί ότι το χρήμα δεν είναι το μόνο που μας ενδιαφέρει, ότι ως λαός δεν είμαστε οι απατεώνες καταχραστές των επιδοτήσεων που παρουσιάζουν τα διεθνή (Ευρωπαϊκά κυρίως) ΜΜΕ, αλλά αυτοί που εξεγέρθηκαν εναντίον της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και αντιστάθηκαν σθεναρά στις δυνάμεις του Άξονα. Αν όχι στους ξένους, ας το αποδείξουμε έστω στον εαυτό μας. Ας θυμηθούμε ότι ως λαός οι Έλληνες, αν μη τι άλλο, είμαστε ανθρωπιστές, αλλά και υπερήφανοι. Ας το κάνουμε τέλος έστω για να μπορούμε να σκεφτόμαστε πριν κοιμηθούμε, ότι ως Πληροφορικοί τιμούμε τον όρκο που έχουμε δώσει κατά την αποφοίτησή μας: «[…]Ούτω χρήσιμον εμαυτόν καταστήσω προς άπαντας τους δεομένους της εμής αρωγής και εν πάση ανθρώπων κοινωνία αεί προς ειρήνην και χρηστότητα ηθών συντελέσω, βαίνων εν ευθεία του βίου οδώ προς την αλήθειαν και το δίκαιον αποβλέπων και τον βίον ανυψών εις τύπον αρετής υπό την σκέπην της Σοφίας[…]».

Να κάνουμε την Ένωση Πληροφορικών Ελλάδας την Ένωση ΟΛΩΝ των Πληροφορικών

Αναδημοσίευση ηλεκτρονικού μηνύματος που στάλθηκε στις 15 Σεπτεμβρίου στη λίστα μελών της Ένωσης Πληροφορικών Ελλάδας

Συναδέλφισσες, Συνάδελφοι,

Γνωρίζεται καλά την γνώμη μου περί του ζητήματος που κατά καιρούς μας έχει απασχολήσει και αφορά τη μαζικότητα της ΕΠΕ. Πάντοτε διατύπωνα με έμφαση την άποψη που έδινε σημασία στην ποιότητα και όχι στην ποσότητα καθώς τα 8 προηγούμενα χρόνια η δουλειά που κυρίως κάναμε μέσα στην ΕΠΕ ήταν η διαμόρφωση προτάσεων και το ξεκαθάρισμα πραγμάτων όπως το ποια είναι τα τμήματα Πληροφορικής, πώς πρέπει να δράσουμε για την προαγωγή της επιστήμης μας και τη διασφάλιση των προϋποθέσεων αναγνώρισης του κοινωνικού ρόλου των πληροφορικών στην εργασία, την έρευνα και την παραγωγή, στη λήψη πολιτικών αποφάσεων κ.λ.π.

Η πρώτη αυτή φάση στη ζωή της ΕΠΕ φαίνεται να τερματίζεται. Όλο και περισσότερο ανατρέχουμε σε υπαρκτές προτάσεις μας για να δράσουμε στο παρόν. Αυτό είναι μια σαφής ένδειξη ότι ο κύριος όγκος εργασίας σε επίπεδο βασικών στόχων και προτάσεων έχει γίνει. Όλο και περισσόρερο διαπιστώνουμε ότι, πλέον, ο ανασχετικός παράγοντας στην υλοποίηση των προτάσεών μας δεν είναι η ποιότητα των κειμένων μας αλλά το πλήθος των μελών μας. Το βλέπουμε στο ζήτημα του ΕΘΕΠΕ, στα ζητήματα της δευτεροβάθμιας (αναθέσεις, προσλήψεις, μετατάξεις...) και, το κυριότερο, στο ζήτημα των συλλογικών συμβάσεων.

Συνοψίζοντας την κατάσταση στην οποία βρισκόμαστε σήμερα, θα έλεγα ότι η ΕΠΕ είναι περισσότερο από έτοιμη να εξέλθει του οίκου της, να βγει από την ενδοσκόπηση για το τι είμαστε και το τι επιδιώκουμε και να ανοιχτεί στην κοινωνία. Έχουμε ξεκαθαρίσει την άποψη μας για την Πληροφορική και τους Πληροφορικούς και αυτό που πρέπει να γίνει τώρα είναι μια "φυγή προς τα εμπρός". Σημειολογικά, η δυναμική που έχει αναπτυχθεί εκφράζεται με τον τρόπο που επικοινωνούμε ηλεκτρονικά. Υπάρχει μια συσσωρευμένη ενέργεια και νομίζω ότι ήρθε η ώρα αυτή η ενέργεια να εκτονωθεί δημιουργικά.

Για να μη κουράζω άλλο με αναλύσεις, επιτρέψτε να διατυπώσω με μία λέξη τον στόχο που πρέπει όλοι να βάλουμε από σήμερα: ΜΑΖΙΚΟΤΗΤΑ. Ήρθε η ώρα των μαζικών εγγραφών ώστε να εξασφαλιστούν οι προϋποθέσεις για:

1. Αξιόπιστη αντιπροσώπευση του κλάδου σε συλλογικές διαπραγματεύσεις
2. Λειτουργία της ΕΠΕ ως de facto επιμελητηριακού φορέα των Πληροφορικών μετά και το άνοιγμα που ξεκινήσαμε και θα ολοκληρωθεί στην επόμενη γενική συνέλευση.

Όλοι γνωρίζουμε τους κύριους λόγους της περιορισμένης συμμετοχής των Πληροφορικών στην ΕΠΕ:

1. Έλλειψη πληροφόρησης για την ύπαρξή της
2. Υψηλό τίμημα εγγραφής και ετήσιας εισφοράς.

Οφείλουμε να δούμε τα δύο αυτά προβλήματα και να τα λύσουμε το ταχύτερο δυνατόν βάζοντας ως μετρήσιμο στόχο να ψηφίσουν στις επόμενες εκλογές που θα γίνουν εντός των επομένων μηνών τουλάχιστον 5000 μέλη. Η προτάσεις που διατυπώνω σε μια προσπάθεια επίλυσης του ελλείματος πληροφόρησης και διασφάλισης της οικονομικής τακτοποίησης των μελών είναι οι εξής:

1. Αξιοποίηση όλων των δυνατοτήτων του διαδικτύου και των ΜΜΕ για να φτάσει και στον τελευταίο Πληροφορικό η πληροφορία για την ύπαρξη της ΕΠΕ.
2. Να κατατεθεί πρόταση προς το ΔΣ για να λάβει άμεσα απόφαση η οποία θα επικυρωθεί στην επόμενη γενική συνέλευση για διαγραφή όλων των χρεών μελών, μηδενισμό της εισφοράς εγγραφής και μείωση της ετήσιας εισφοράς στα 10 ευρώ.
3. Να κατατεθεί πρόταση προς το ΔΣ για να λάβει άμεσα απόφαση με την οποία θα καλεί σε κατάθεση αιτήσεως εγγραφής αποφοίτων όλων των τμημάτων που περιλαμβάνονται στην εισήγησή του προς τη ΓΣ για τη διεύρυνση της ΕΠΕ, ώστε αμέσως μετά την απόφαση της ΓΣ να επιταχυνθούν οι διαδικασίες εγγραφής και να εξασφαλιστεί ότι όλα τα νέα μέλη θα ψηφίσουν στις επικείμενες εκλογές.

Για τα 2 και 3 ανωτέρω προτίθεμαι να ετοιμάσω σχετικό κείμενο-εισήγηση προς το ΔΣ και θα παρακαλούσα όσους συμφωνούν να απαντήσουν σε αυτό το μήνυμα (nektar@ced.tuc.gr) δηλώνοντας τα στοιχεία τους (ονοματεπώνυμο, email).

ΗΡΘΕ Η ΩΡΑ ΓΙΑ ΝΑ ΑΠΟΚΤΗΣΕΙ Ο ΛΟΓΟΣ ΤΗΣ ΕΠΕ ΤΟ ΒΑΡΟΣ ΠΟΥ ΤΟΥ ΑΞΙΖΕΙ

Νεκτάριος Μουμουτζής

Θέλω κι εγώ lamp-tomb!

Διαβάσαμε πρόσφατα (31/08/2009) στον τύπο: http://www.naftemporiki.gr/news/static/09/08/31/1708329.htm ότι το ΥΠΕΠΘ, ελάχιστες ημέρες πριν την προκήρυξη πρόωρων εκλογών, ανακοίνωσε ότι: «Συνολικά 126.000 ηλεκτρονικοί υπολογιστές θα δοθούν στους μαθητές της Α' Γυμνασίου στην προσπάθεια για τη μετάβαση στην κοινωνία της Πληροφορίας και την ενίσχυση της ψηφιακής τεχνολογίας». Παρόμοιες ανακοινώσεις αλλά και πράξεις έχουμε δεί άφθονες. Αρκεί να θυμηθούμε τις δεσμεύσεις του κυβερνώντος κόμματος από το 2004 για δωρεάν φορητούς υπολογιστές σε φοιτητές και αργότερα σε μαθητές, τα υπερσύγχρονα εργαστήρια Πληροφορικής σε Δημοτικά, Γυμνάσια και Λύκεια κλπ, κλπ.

Λες και η χώρα μας καθυστερεί τραγικά να εισέρθει στην Κοινωνία της Πληροφορίας επειδή ο μέσος Έλληνας δεν έχει υπολογιστή ή –πολύ περισσότερο- επειδή οι νέοι μας δεν ξέρουν να χειρίζονται άνετα πακέτα αυτοματισμού γραφείου συγκεκριμένου Αμερικάνικου κολοσσού του Λογισμικού. Λες και για την ψηφιακή υστέρηση των κατοίκων της Ελλάδας έναντι των υπολοίπων κρατών-μελών της Ε.Ε. φταίει το ότι δεν έχουν αρκετά ισχυρό hardware οι προέφηβοι της χώρας!!! Μια «καραμέλα» που από χρόνια πιπιλάνε οι έχοντες την εξουσία. Όλα αυτά με οδηγούν αναπόφευκτα σε κάποιες σκέψεις: Πώς ήταν η κατάσταση στην Ελλάδα των τελών της δεκαετίας του ’80 (προ εικοσαετίας δηλαδή); Πόσοι, ποιοί και πώς ασχολούνταν με την Πληροφορική; Σε τί hardware είχαν πρόσβαση; Πόσο «ψηφιακά αναλφάβητοι» υπήρξαμε;

Όσον αφορά στον γράφοντα, θυμάμαι ότι η μόνη μου πρόσβαση σε … “hardware” ήταν μια κόλλα Α4, στην οποία είχα σχεδιάσει το πληκτρολόγιο ενός Sinclair ZX-Spectrum 48 της εποχής (8-bits Z-80 CPU, 48 KB RAM, κασσετόφωνο για αποθήκευση στα εξτρά). Οι γονείς μου δεν είχαν τη δυνατότητα να πληρώσουν 48.000 δρχ. το 1988 και μάλιστα για κάτι που δεν γνώριζαν καθόλου. Πάνω στο ζωγραφισμένο πληκτρολόγιο, έκανα πως δακτυλογραφούσα κώδικα σε Sinclair BASIC (δεν υποστήριζε παρά μόνο for-loops και «δούλευε» πάρα πολύ η GOTO), την οποία είχα μάθει από περιοδικά της εποχής όπως π.χ. Pixel , MicroMad κλπ.

Την ίδια εποχή στην Ελλάδα υπήρχαν 13-χρονοι προγραμματιστές που ‘γράφαν παιχνίδια σε Assembly για –πρωτόγονους με τα σημερινά δεδομένα- επεξεργαστές. Ενδεικτικά αναφέρω τον δημοφιλέστατο Σταύρο Φασούλα που δυστυχώς δεν έδρασε στη χώρα του, αλλά μεγαλούργησε στη Φινλανδία και στη Βρετανία: http://en.wikipedia.org/wiki/Stavros_Fasoulas. Στην ίδια την επαρχιακή πολίχνη μου (Καρδίτσα) μπορώ να αναφέρω τουλάχιστον 2-3 παιδιά της ηλικίας μου (15 ετών τότε) που ήξεραν και χρησιμοποιούσαν Assembly σε MOS 6502, Zilog Z-80 και Motorola 68000 (ο τελευταίος 16-bits: Amiga, Atari ST για τους ... πρεσβύτερους). Όλοι τους (και ο γράφων) επέλεξαν να σπουδάσουν Πληροφορική, επιστήμη την οποία από τότε γνωρίζαμε ότι έτσι ακριβώς λεγόταν, άντε να την λέγαμε «Επιστήμη Υπολογιστών» από το Αγγλικό Computer Science. Μάλιστα, όσοι από τους γνωστούς μου δεν μπόρεσαν να περάσουν στις Πανελλήνιες, ξαναδώσανε ή πήγαν στο εξωτερικό, αλλά πάντως δεν πήγανε να γίνουν Φυσικοί, Χημικοί ή Μαθηματικοί και να ασχοληθούν αργότερα με την Πληροφορική ως –δήθεν- «εξειδίκευση».

Όταν έχεις τέτοιες εφηβικές εμπειρίες, δυσκολεύεσαι αφάνταστα να καταλάβεις για ποιόν λόγο πρέπει να «πιστοποιηθεί» ένας μαθητής ας πούμε Λυκείου στη χρήση υπερσύγχρονου, φιλικότατου Η/Υ! Επίσης, γιατί να μην μπορούν οι μαθητές της Γ’ Γυμνασίου να μάθουν μια υψηλού επιπέδου γλώσσα προγραμματισμού με ένα εξαιρετικά φιλικό και εξυπηρετικό IDE ή γιατί πρέπει υποχρεωτικά ένα παιδάκι 13 ετών να ξοδεύει για φορητό Η/Υ με 3GHz πολυπύρηνη CPU, 320GB HDD, 4GB RAM, κάρτα γραφικών με 512MB Video Ram και GPU κλπ, κλπ. Και όλα αυτά για να «μαθαίνουν» τα menus του MS-Office και άντε και λίγο το FrontPage, ενώ στην τελική νομίζουν ότι: «Λειτουργικό Σύστημα είναι ένα πρόγραμμα που στο όνομά του υπάρχει η λέξη Windows».

Τέτοιου είδους παρανοήσεις έχουν να κάνουν κυρίως με το γεγονός ότι στη χώρα μας, οι κρατούντες ανέκαθεν πίστευαν ότι Πληροφορική και Χρήση Η/Υ είναι το ίδιο και το αυτό, ότι η Πληροφορική είναι δεξιότητα και όχι ξεχωριστή επιστήμη. Σ’ αυτό συνετέλεσε και το γεγονός ότι στη Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση αρχικά ανατέθηκε σε μη Πληροφορικούς η διδασκαλία της Πληροφορικής, παρά την ύπαρξη ικανού αριθμού αποφοίτων από Τμήματα Πληροφορικής. Θα μπορούσαμε εδώ να πούμε πολλά για το πώς αντιμετωπίστηκε και αντιμετωπίζεται η Πληροφορική στην Ελλάδα, αλλά αυτό θα μάκραινε εξωφρενικά την εν λόγω δημοσίευση. Θα αρκεστούμε λοιπόν στο να προτείνουμε τί θα μπορούσε να γίνει αντί του «μοιράσματος» χρημάτων σε εμπόρους «ηλεκτρονικών συσκευών», προκειμένου να «μεταβούμε στην Κοινωνία της Πληροφορίας και να ενισχυθεί η ψηφιακή τεχνολογία» που λέει και ο κ. Υπουργός (και να ενισχυθεί ο Ψηφιακός Αλφαβητισμός προσθέτουμε εμείς).

Πρώτα απ’ όλα, οφείλει να ξεκαθαριστεί το τοπίο στην Τριτοβάθμια Εκπαίδευση. Τα τμήματα Πληροφορικής να έχουν όλα ενιαία ονομασία («Πληροφορικής», όπως «Μαθηματικό», «Φυσικό», «Πολιτικών Μηχανικών» κλπ.) και όχι το κάθε ΑΤΕΙ και ΑΕΙ να προσθέτει αυθαίρετα ό,τι όρο νομίζει στον τίτλο του και να «βαφτίζει» αυτόματα -και ενίοτε αναδρομικά - τους αποφοίτους του «Πληροφορικούς» ή ακόμη να δίνει (καινούργιο «κόλπο» αυτό) πτυχίο και Master Πληροφορικής μαζί! Επιπλέον να ξαναγραφούν τα προγράμματα σπουδών Πληροφορικής των Γυμνασίων και Λυκείων της χώρας από ανθρώπους που έχουν το αναγκαίο επιστημονικό υπόβαθρο, έτσι ώστε να ξεκαθαριστεί η διαφορά μεταξύ της χρήσης μιας συσκευής και της επιστήμης της Πληροφορικής. Η Πληροφορική στη Δευτεροβάθμια να διδάσκεται από Πληροφορικούς και μόνο, όπου ως «Πληροφορικός» εννοείται ο απόφοιτος ΑΤΕΙ-ΑΕΙ Πληροφορικής. Να σταματήσει επιτέλους η Πολιτεία να δίνει αξία (και έμμεσα και χρήμα) στους λογιών-λογιών «πιστοποιητές βασικών δεξιοτήτων». Όσο βασική δεξιότητα είναι η χρήση ενός επεξεργαστή κειμένου, άλλο τόσο είναι και η χρήση του τηλεχειριστηρίου της τηλεόρασης ή του κινητού τηλεφώνου. Γιατί τότε να μην υπάρχουν πιστοποιήσεις του τύπου: "Πεπειραμένος Χρήστης Κυψελωτών Ραδιοεπικοινωνιών (Expert Cellular Radio User), Υπερχρήστης Συστημάτων Τεχνητού Κλίματος (Superuser of Artificial Clima Stabilization Systems), Ειδικός στον Χειρισμό Συστημάτων Αυτοκίνησης (Autokinesis Systems' Expert)" αντί να λέμε: Μιλάω στο κινητό, βάζω τον κλιματισμό, οδηγώ αυτοκίνητο αντίστοιχα. Ή εν τέλει, ας μεριμνήσει το κράτος ώστε οι πολίτες να αποκτούν τις δεξιότητες αυτές δωρεάν από Δημόσιο φορέα, αφού είναι τόσο απαραίτητες.

Και τα παραπάνω είναι ένα μικρό υποσύνολο των ιδεών που μπορούν να πέσουν στο τραπέζι σχετικά με την «είσοδο στην ΚτΠ». Καλά είναι και τα σχολικά εργαστήρια (που μάλιστα πολύ γρήγορα βαφτίζονται «παρωχημένα» και ξαναεξοπλίζονται από την αρχή) αλλά ας μην ξεχνάμε ότι ένα εργαλείο που δεν ξέρεις να χρησιμοποιήσεις σου είναι άχρηστο κι ακόμη και επικίνδυνο αν χρησιμοποιηθεί λανθασμένα. Όσο για τα 126.000 laptops (πολλοί συνάδελφοι εκπαιδευτικοί τα αποκαλούν ακόμη «τάφους με λάμπες» «λαμπ-τομπς»)· ας μου επιτραπεί μια πρόβλεψη: Στα Γυμνάσια της χώρας, εκατοντάδες τσιγγανάκια θα γραφτούν φέτος στην Α’ τάξη και θα πηγαίνουν στο σχολείο μέχρι να πάρουν το κουπόνι των 400 Ευρώ περίπου. Στη συνέχεια, θα το πουλήσουν στην μισή τιμή σε κάποιους που θέλουν επειγόντως «λαμπΤομπ» (κολλάει και το "ο τάφος του αρνιού" εδώ) και θα διακόψουν τις παραπέρα … σπουδές τους! Μακάρι βέβαια να βγω ψεύτης.

Συναντήσεις Πληροφορικών 12 και 13 Σεπτεμβρίου στην Αθήνα

Κινητοποίηση Πληροφορικών για τη Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση
Συνάντηση στην Αθήνα, το Σάββατο 12 Σεπτεμβρίου και ώρα 15:00 στην αίθουσα Α2 του Τμήματος Πληροφορικής και Τηλεπικοινωνιών του ΕΚΠΑ (http://www.epe.org.gr/showarticle.jsp?articleid=373)

Κινητοποίηση Πληροφορικών του Ιδιωτικού Τομέα
Συνάντηση στην Αθήνα, την Κυριακή 13 Σεπτεμβρίου και ώρα 11:00 στην αίθουσα Α2 του Τμήματος Πληροφορικής και Τηλεπικοινωνιών του ΕΚΠΑ (http://www.epe.org.gr/showarticle.jsp?articleid=374)