Με πρωτοβουλία μελών της Ένωσης Πληροφορικών Ελλάδας συγκροτήθηκε αυτή την εβδομάδα ένα νέο πολιτικό κίνημα με το όνομα Ένωση Πολιτών Ελλάδας - ΕΠΕλ. H ΕΠΕλ δεν αποκλείει την αυτόνομη κάθοδό της στις επικείμενες Ευρωεκλογές που θα διεξαχθούν στη χώρα μας στις 7 Ιουνίου 2009.
Η ΕΠΕλ επιδιώκει να κινητοποίησει όλους τους Πολίτες και να χαράξει τους άξονες της στρατηγικής της Χώρας στον 21ο αιώνα. Η συμμετοχή σε αυτή είναι ανοικτή για όλους. Καλούμε όλους τους συναδέλφους να ενημερώσουν όσους πιθανώς ενδιαφέρονται να πλαισιώσουν την ΕΠΕλ με έμφαση στην προσέλκυση προσώπων από όλους του επαγγελματικούς και ιδεολογικούς χώρους με εμπειρία και προτάσεις ώστε μέχρι τέλους Απριλίου να έχει διαμορφωθεί το εκλογικό της πρόγραμμα.
Είναι επίσης σημαντικό κάθε νέο μέλος της ΕΠΕλ να μεριμνά για την προσέλκυση και άλλων ώστε με την αναδρομική αυτή διαδικασία να εξασφαλίσουμε ότι κανείς δεν θα μείνει εκτός αυτής της τόσο σημαντικής για τον τόπο μας και την Ευρώπη πρωτοβουλίας.
Παρασκευή 20 Μαρτίου 2009
Τρίτη 10 Φεβρουαρίου 2009
Παρατήριο για την ΚτΠ: Η ψηφιακή ασφάλεια των παιδιών
Ενόψει της Παγκόσμιας Ημέρας Ασφαλούς Διαδικτύου (10 Φεβρουαρίου), το Παρατηρητήριο για την ΚτΠ προχώρησε σε ανάλυση στοιχείων του Ευρωβαρόμετρου (Δεκέμβριος 2008) σχετικά με την άποψη και τον ρόλο των Ευρωπαίων γονέων για τα θέματα ψηφιακής ασφάλειας των παιδιών τους. Από την ανάλυση αυτή, προκύπτουν για την Ελλάδα τα ακόλουθα συμπεράσματα:
Χαμηλή η αξιοποίηση του Διαδικτύου στην εκπαιδευτική διαδικασία, πολύ αυξημένη η χρήση στα Internet Café
Το σπίτι παραμένει ο κύριος χώρος πρόσβασης στο Internet για τα παιδιά των λοιπών Ευρωπαίων (65%) και ακολουθεί το σχολείο (57%). Στην Ελλάδα το αντίστοιχο ποσοστό για την πρόσβαση από το σπίτι είναι 56%, ενώ για το σχολείο είναι πολύ χαμηλό (μόλις 26%). Αυτό οφείλεται κυρίως στο χαμηλό επίπεδο χρήσης του διαθέσιμου ευρυζωνικού Πανελλήνιου Σχολικού Δικτύου με ενεργό τρόπο στο πλαίσιο της εκπαιδευτικής διαδικασίας και σε μαθήματα πλην της πληροφορικής. Αντίθετα, στην Ελλάδα εμφανίζεται το υψηλότερο, πανευρωπαϊκά, ποσοστό πρόσβασης των παιδιών στο διαδικτύου σε Internet Cafe (27% στην Ελλάδα έναντι μόλις 3% για την E.Ε-27).
Οι Έλληνες γονείς υστερούν έναντι των παιδιών τους στη χρήση Διαδικτύου
Στις περισσότερες ευρωπαϊκές χώρες το ποσοστό των γονέων που χρησιμοποιεί Internet ξεπερνά το αντίστοιχο ποσοστό των παιδιών. Σε ευρωπαϊκό επίπεδο η διαφορά αγγίζει κατά μέσο όρο τις 9 ποσοστιαίες μονάδες (84% των γονέων έναντι 75% των παιδιών) και προκύπτει κυρίως από το χαμηλό ποσοστό χρήσης στα παιδιά ηλικίας 6-10, ενώ στις μεγαλύτερες ηλικίες η διαφορά γονέων-παιδιών σχεδόν εξαλείφεται. Στην Ελλάδα το φαινόμενο είναι αντίστροφο, καθώς τα παιδιά σε όλο σχεδόν το ηλικιακό εύρος ξεπερνούν κατά πολύ τους γονείς τους στη χρήση Διαδικτύου, γεγονός που δυσχεραίνει σημαντικά το έργο των γονέων.
Η ελλιπής ψηφιακή γνώση των Ελλήνων γονέων, αυξάνει σημαντικά τους φόβους τους
Οι Έλληνες γονείς εμφανίζονται ανήσυχοι (52%, το υψηλότερο μαζί με τους Γάλλους, έναντι 26% στην ΕΕ-27) για την προστασία των ιδιωτικών δεδομένων των παιδιών τους. Το ποσοστό όσων ανησυχούν για τα παιδιά τους σε ζητήματα αυτοκτονιών ή άλλων βλαπτικών ενεργειών αυξάνεται περαιτέρω στο 64% έναντι 39% στην ΕΕ. Τα ποσοστά αυτά σχετίζονται με το χαμηλό ποσοστό εξοικείωσης των Ελλήνων γονέων με το Διαδίκτυο, ενώ αξιοσημείωτη είναι η υστέρηση των ποσοστών χρήσης Διαδικτύου ακόμη και στις πιο δυναμικές ηλικίες γονέων (35-44), συνέπεια της οποίας είναι η συγκεκριμένη φοβική αντιμετώπιση. Όπως προκύπτει από τα στοιχεία, στις ευρωπαϊκές χώρες παρατηρείται ότι όσο αυξάνεται η χρήση του Διαδικτύου από τους γονείς, τόσο μειώνονται οι αντίστοιχοι φόβοι τους για τα νέα μέσα.
Υπερπροστατευτικοί είναι οι Έλληνες γονείς, αλλά εφαρμόζουν λανθασμένη προσέγγιση σε ότι αφορά την ψηφιακή ασφάλεια των παιδιών τους.
Οι Έλληνες γονείς προσπαθούν να προστατεύσουν τα παιδιά τους με το να κάθονται κυριολεκτικά «δίπλα τους» όταν σερφάρουν (29% στην Ελλάδα έναντι 13% στην ΕΕ), με την Πορτογαλία να είναι η μόνη χώρα που εμφανίζει αντίστοιχα ποσοστά. Επίσης, οι γονείς στη χώρα μας συνηθίζουν να ελέγχουν εκ των υστέρων τα websites τα οποία επισκέπτονται τα παιδιά τους (σε ποσοστό 36% στην Ελλάδα, έναντι 21% στην ΕΕ). Επίσης, εξίσου υψηλά ποσοστά παρουσιάζουν οι Έλληνες γονείς και στον τακτικό έλεγχο των e-mail των παιδιών τους (30% έναντι 13% στην ΕΕ).
Παράλληλα με τα παραπάνω, ο φόβος των Ελλήνων γονέων για την απομόνωση των παιδιών τους εξαιτίας του Διαδικτύου, κυμαίνεται σε πολύ υψηλότερο επίπεδο από την υπόλοιπη ΕΕ (67% έναντι 34% στην ΕΕ). Παρ’ όλα αυτά, στο επίπεδο της πρόληψης και του γονικού ελέγχου της πρόσβασης σε web sites δεν λαμβάνουν ιδιαίτερα μέτρα και βασίζονται κυρίως στον εκ των υστέρων έλεγχο των ψηφιακών περιηγήσεων των παιδιών τους.
Είναι ενδιαφέρον ότι ένα πολύ υψηλό ποσοστό γονέων (35%) παρά τους φόβους του, δεν θέτει κανέναν περιορισμό στην πρόσβαση των παιδιών του στο διαδίκτυο, ενώ μόλις το 1% εμποδίζει την πρόσβαση σε ενδεχομένως απαγορευμένες ιστοσελίδες (έναντι 10% στην ΕΕ). Παρ’ όλα αυτά, οι Έλληνες γονείς φαίνεται ότι συζητούν πολύ με τα παιδιά τους για το Internet (53% έναντι 35% στην ΕΕ).
Η συντριπτική πλειοψηφία των Ευρωπαίων γονέων, αναμένει περισσότερα από το σχολείο στο θέμα της ψηφιακής ασφάλειας
Ποσοστό 95% των Ελλήνων γονέων (88% στην ΕΕ) πιστεύει ότι η αντιμετώπιση των ζητημάτων ψηφιακής ασφάλειας θα προέλθει μέσα από την καλύτερη εκπαίδευση στο σχολείο και μέσω περισσότερης και ποιοτικότερης πληροφόρησης από έγκριτες πηγές ενημέρωσης σε ιστοσελίδες του Διαδικτύου (93% Ελλάδα, 87% ΕΕ). Έως σήμερα, οι Έλληνες γονείς προστρέχουν σε πολύ χαμηλό ποσοστό στο σχολείο (μόλις 18% στη χώρα μας έναντι 27% στην ΕΕ) για πληροφόρηση και συμβουλές σχετικά με την ασφαλή πλοήγηση στο Διαδίκτυο.
Πηγή: Παρατηρητήριο της Κοινωνίας της Πληροφορίας
Ενόψει της Παγκόσμιας Ημέρας Ασφαλούς Διαδικτύου (10 Φεβρουαρίου), το Παρατηρητήριο για την ΚτΠ προχώρησε σε ανάλυση στοιχείων του Ευρωβαρόμετρου (Δεκέμβριος 2008) σχετικά με την άποψη και τον ρόλο των Ευρωπαίων γονέων για τα θέματα ψηφιακής ασφάλειας των παιδιών τους. Από την ανάλυση αυτή, προκύπτουν για την Ελλάδα τα ακόλουθα συμπεράσματα:
Χαμηλή η αξιοποίηση του Διαδικτύου στην εκπαιδευτική διαδικασία, πολύ αυξημένη η χρήση στα Internet Café
Το σπίτι παραμένει ο κύριος χώρος πρόσβασης στο Internet για τα παιδιά των λοιπών Ευρωπαίων (65%) και ακολουθεί το σχολείο (57%). Στην Ελλάδα το αντίστοιχο ποσοστό για την πρόσβαση από το σπίτι είναι 56%, ενώ για το σχολείο είναι πολύ χαμηλό (μόλις 26%). Αυτό οφείλεται κυρίως στο χαμηλό επίπεδο χρήσης του διαθέσιμου ευρυζωνικού Πανελλήνιου Σχολικού Δικτύου με ενεργό τρόπο στο πλαίσιο της εκπαιδευτικής διαδικασίας και σε μαθήματα πλην της πληροφορικής. Αντίθετα, στην Ελλάδα εμφανίζεται το υψηλότερο, πανευρωπαϊκά, ποσοστό πρόσβασης των παιδιών στο διαδικτύου σε Internet Cafe (27% στην Ελλάδα έναντι μόλις 3% για την E.Ε-27).
Οι Έλληνες γονείς υστερούν έναντι των παιδιών τους στη χρήση Διαδικτύου
Στις περισσότερες ευρωπαϊκές χώρες το ποσοστό των γονέων που χρησιμοποιεί Internet ξεπερνά το αντίστοιχο ποσοστό των παιδιών. Σε ευρωπαϊκό επίπεδο η διαφορά αγγίζει κατά μέσο όρο τις 9 ποσοστιαίες μονάδες (84% των γονέων έναντι 75% των παιδιών) και προκύπτει κυρίως από το χαμηλό ποσοστό χρήσης στα παιδιά ηλικίας 6-10, ενώ στις μεγαλύτερες ηλικίες η διαφορά γονέων-παιδιών σχεδόν εξαλείφεται. Στην Ελλάδα το φαινόμενο είναι αντίστροφο, καθώς τα παιδιά σε όλο σχεδόν το ηλικιακό εύρος ξεπερνούν κατά πολύ τους γονείς τους στη χρήση Διαδικτύου, γεγονός που δυσχεραίνει σημαντικά το έργο των γονέων.
Η ελλιπής ψηφιακή γνώση των Ελλήνων γονέων, αυξάνει σημαντικά τους φόβους τους
Οι Έλληνες γονείς εμφανίζονται ανήσυχοι (52%, το υψηλότερο μαζί με τους Γάλλους, έναντι 26% στην ΕΕ-27) για την προστασία των ιδιωτικών δεδομένων των παιδιών τους. Το ποσοστό όσων ανησυχούν για τα παιδιά τους σε ζητήματα αυτοκτονιών ή άλλων βλαπτικών ενεργειών αυξάνεται περαιτέρω στο 64% έναντι 39% στην ΕΕ. Τα ποσοστά αυτά σχετίζονται με το χαμηλό ποσοστό εξοικείωσης των Ελλήνων γονέων με το Διαδίκτυο, ενώ αξιοσημείωτη είναι η υστέρηση των ποσοστών χρήσης Διαδικτύου ακόμη και στις πιο δυναμικές ηλικίες γονέων (35-44), συνέπεια της οποίας είναι η συγκεκριμένη φοβική αντιμετώπιση. Όπως προκύπτει από τα στοιχεία, στις ευρωπαϊκές χώρες παρατηρείται ότι όσο αυξάνεται η χρήση του Διαδικτύου από τους γονείς, τόσο μειώνονται οι αντίστοιχοι φόβοι τους για τα νέα μέσα.
Υπερπροστατευτικοί είναι οι Έλληνες γονείς, αλλά εφαρμόζουν λανθασμένη προσέγγιση σε ότι αφορά την ψηφιακή ασφάλεια των παιδιών τους.
Οι Έλληνες γονείς προσπαθούν να προστατεύσουν τα παιδιά τους με το να κάθονται κυριολεκτικά «δίπλα τους» όταν σερφάρουν (29% στην Ελλάδα έναντι 13% στην ΕΕ), με την Πορτογαλία να είναι η μόνη χώρα που εμφανίζει αντίστοιχα ποσοστά. Επίσης, οι γονείς στη χώρα μας συνηθίζουν να ελέγχουν εκ των υστέρων τα websites τα οποία επισκέπτονται τα παιδιά τους (σε ποσοστό 36% στην Ελλάδα, έναντι 21% στην ΕΕ). Επίσης, εξίσου υψηλά ποσοστά παρουσιάζουν οι Έλληνες γονείς και στον τακτικό έλεγχο των e-mail των παιδιών τους (30% έναντι 13% στην ΕΕ).
Παράλληλα με τα παραπάνω, ο φόβος των Ελλήνων γονέων για την απομόνωση των παιδιών τους εξαιτίας του Διαδικτύου, κυμαίνεται σε πολύ υψηλότερο επίπεδο από την υπόλοιπη ΕΕ (67% έναντι 34% στην ΕΕ). Παρ’ όλα αυτά, στο επίπεδο της πρόληψης και του γονικού ελέγχου της πρόσβασης σε web sites δεν λαμβάνουν ιδιαίτερα μέτρα και βασίζονται κυρίως στον εκ των υστέρων έλεγχο των ψηφιακών περιηγήσεων των παιδιών τους.
Είναι ενδιαφέρον ότι ένα πολύ υψηλό ποσοστό γονέων (35%) παρά τους φόβους του, δεν θέτει κανέναν περιορισμό στην πρόσβαση των παιδιών του στο διαδίκτυο, ενώ μόλις το 1% εμποδίζει την πρόσβαση σε ενδεχομένως απαγορευμένες ιστοσελίδες (έναντι 10% στην ΕΕ). Παρ’ όλα αυτά, οι Έλληνες γονείς φαίνεται ότι συζητούν πολύ με τα παιδιά τους για το Internet (53% έναντι 35% στην ΕΕ).
Η συντριπτική πλειοψηφία των Ευρωπαίων γονέων, αναμένει περισσότερα από το σχολείο στο θέμα της ψηφιακής ασφάλειας
Ποσοστό 95% των Ελλήνων γονέων (88% στην ΕΕ) πιστεύει ότι η αντιμετώπιση των ζητημάτων ψηφιακής ασφάλειας θα προέλθει μέσα από την καλύτερη εκπαίδευση στο σχολείο και μέσω περισσότερης και ποιοτικότερης πληροφόρησης από έγκριτες πηγές ενημέρωσης σε ιστοσελίδες του Διαδικτύου (93% Ελλάδα, 87% ΕΕ). Έως σήμερα, οι Έλληνες γονείς προστρέχουν σε πολύ χαμηλό ποσοστό στο σχολείο (μόλις 18% στη χώρα μας έναντι 27% στην ΕΕ) για πληροφόρηση και συμβουλές σχετικά με την ασφαλή πλοήγηση στο Διαδίκτυο.
Πηγή: Παρατηρητήριο της Κοινωνίας της Πληροφορίας
Σάββατο 13 Δεκεμβρίου 2008
Το αυτονόητο
Check out this SlideShare Presentation:
Το αυτονόητο
View SlideShare presentation or Upload your own.
Τρίτη 9 Δεκεμβρίου 2008
Η δολοφονία του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου και οι προβληματισμοί των νέων
Το παρακάτω μήνυμα εστάλη στο Πολυτεχνείο Κρήτης από τον καθηγητή Ηλία Σταμπολιάδη την Τρίτη 9 Δεκεμβρίου 2008
Το προγραμματισμένο για σήμερα 9/12/2008 μάθημα “Μηχανική των Τεμαχιδίων” του 5ου εξαμήνου ΜΗΧΟΠ, δεν πραγματοποιήθηκε λόγω των γεγονότων και αντί αυτού οι φοιτητές συζήτησαν με το διδάσκοντα τα προβλήματα των τελευταίων ημερών όπως η δολοφονία του νεαρού Αλέξη, την αφορμή του γεγονότος για την έκφραση κάποιας διαμαρτυρίας, την οποία εκμεταλλεύτηκαν αναρχικά στοιχεία με άλλες σκοπιμότητες, και τέλος συζητήθηκαν και προβληματισμοί που αφορούν την κατάσταση στα πανεπιστήμια. Αν και μία τάξη θεωρείται μικρό δείγμα για την έκφραση συνολικών συμπερασμάτων, οι απόψεις όμως που εκφράστηκαν είναι ενδεικτικές της κατάστασης που επικρατεί. Τα κυριώτερα σημεία της συζήτησης και τα τυχόν συμπεράσματα παρουσιάζονται συνοπτικά κατωτέρω.
Ευχαριστώ πολύ τα παιδιά που συμμετείχαν στη συζήτηση και από τη μεριά μου, σαν ακαδημαϊκός δάσκαλος, θα κάνω ότι μπορώ για να πετύχουμε κάτι καλύτερο για όλους. Εύχομαι σε όλα τα παιδιά καλή πρόοδο.
Ηλίας Σταμπολιάδης
Συμπεράσματα και διατυπώσεις απόψεων που εκφράστηκαν
- Μεροληψία της αστυνομίας, αποδεικνύεται ικανότατη στη διαφύλαξη υψηλών προσώπων και ανίκανη να προστατεύσει τη ζωή και την περιουσία των απλών πολιτών.
- Σκάνδαλα και διαφθορά των κρατούντων.
- Έλλειψη δημοκρατίας, καθόσον οι κρατούντες και τα ΜΜΕ κάνουν ότι θέλουν.
- Ο δικομματισμός συμβάλει στην έλλειψη Δημοκρατίας.
- Η κατάσταση αυτή συντηρείται από τον ίδιο τον κόσμο, πολλοί είναι οι βολεμένοι.
- Υπάρχει έλλειψη αξιοκρατίας και το σύστημα δουλεύει με τις διασυνδέσεις.
- Η Εκκλησία δεν κάνει τίποτε για αυτά αντιθέτως προκαλεί με έλλειψη λιτότητας και σεμνότητας (παραδείγματα διαβίωσης επισκόπων και μοναχών Αγίου Όρους). Έχει νοοτροπία δεσποτισμού, οικονομικής και πολιτικής επιρροής ή και αντίθετα εξάρτησης με σκοπιμότητες (εκοσμίκευση).
- Στο δημόσιο σχολείο (Γυμνάσιο, Λύκειο) υπάρχει αδιαφορία από την πλειονότητα των καθηγητών, οι οποίοι έχουν δημοσιοϋπαλληλική νοοτροπία. Ευτυχώς όχι όλοι και πάντα θυμούνται αυτούς που πραγματικά αγαπούν τα παιδιά.
- Η κακή νοοτροπία που απέκτησαν στο δημόσιο σχολείο. Έμαθαν να τους ενδιαφέρει η επιτυχία στις πανελλήνιες παρά να μάθουν κάτι αξιόλογο.
- Στο πανεπιστήμιο δεν τους δίδεται κανένα κίνητρο δραστηριοποίησης. Το μέλλον είναι αβέβαιο και δεν τους υποδεικνύεται ένας τρόπος εργασίας που να τους ενεργοποιεί. Το σύστημα δεν είναι οργανωμένο να τους δεχθεί και να τους αναδείξει.
- Παραδέχονται ότι όταν αποφασίζουν για κάτι επικαλούνται την ελευθερία τους και την ηλικία τους για να αναλάβουν την ευθύνη των επιλογών τους αλλά όταν χάνουν κάτι λόγω κακών επιλογών επικαλούνται τα δικαιώματά τους για να διεκδικήσουν κάτι για το οποίο δεν κοπιάσανε αλλά το σύστημα τους δίνει το δικαίωμα να το διεκδικήσουν.
- Τέλος αντιμετωπίζουν υπαρξιακά και ψυχολογικά προβλήματα από τον διασυρμό των θεσμών, τη χαλάρωση της οικογένειας, την ηθική διαφθορά, την κακή επιρροή των ΜΜΕ, την έλλειψη προτύπων και τη νοοτροπία του καταναλωτισμού.
Δευτέρα 8 Δεκεμβρίου 2008
Προπαγάνδα: Η νέα τέχνη της Δημοκρατίας
Εφημερίδα Οικονομία, 9/12/2008
«Δεν θα είναι αδύνατον να αποδείξει κανείς, με επαρκή επανάληψη και την ψυχολογική κατανόηση των ανθρώπων, ότι ένα τετράγωνο είναι στην πραγματικότητα κύκλος. Δεν είναι παρά λέξεις και οι λέξεις μπορούν να πλαστούν μέχρις ότου επενδύσουν απατηλές ιδέες.» τάδε έφη Γιόζεφ Γκέμπελς, υπουργός Προπαγάνδας στη ναζιστική Γερμανία.Η νέα ενόραση - «νέα τέχνη της δημοκρατίας» - όπως είπε ο Λίπμαν- είναι ότι διαθέτουμε τρόπους όπως το θέτει ο Μπέρνεϊζ, να διαμορφώνουμε «τη δημόσια σκέψη όπως ακριβώς ο στρατός διαμορφώνει τα σώματα των στρατιωτών». Και πρέπει να το κάνουμε επειδή εμείς είμαστε οι καλοί και οι έξυπνοι και εκείνοι οι ηλίθιοι και χαζοί , άρα πρέπει να τους ελέγχουμε για το καλό τους. Και το κάνουμε επειδή έχουμε αυτές τις θαυμάσιες καινούργιες τεχνικές της προπαγάνδας.
Μια άλλη ομάδα που εντυπωσιάστηκε ήταν οι επιχειρηματίες. Οι ηγέτες τους ήταν για άλλη μια φορά πολύ ειλικρινείς. Πρέπει να επιβάλουμε στους ανθρώπους μια «φιλοσοφία ματαιότητας» και να βεβαιωθούμε ότι ασχολούνται με τα επιφανειακά στοιχεία της ζωής, όπως η κατανάλωση της μόδας. Πρέπει να επιδιώκουν αυτές που ονομάστηκαν φανταστικές ανάγκες, ανάγκες που έχουν εφευρεθεί. Εμείς δημιουργούμε τις ανάγκες και τους κάνουμε να στρέψουν εκεί όλη την προσοχή τους. Μετά δεν μας ενοχλούν, δεν είναι μες τα πόδια μας. Δεν είναι δύσκολο να δει κανείς τις επιπτώσεις, αρκετά χρόνια αργότερα.
Δεν ήταν κάτι καινούργιο. Αυτές οι ιδέες ξεκινούν με τη Βιομηχανική Επανάσταση, αλλά υπήρξε μια μεγάλη ώθηση από τη δεκαετία του 1920 και μετά. Πρόκειται για τεράστιες επιχειρήσεις κυριαρχίας και ελέγχου. Παρεμπιπτόντως, δεν είναι καθόλου εκπληκτικό. Θα έπρεπε να είναι αναμενόμενο ότι αυτές οι ιδέες αναπτύσσονται στις δημοκρατίες. Διότι στην δημοκρατία πρέπει να ελέγχεις τη σκέψη του κόσμου. Δεν μπορείς να τον ελέγξεις δια της βίας. Υπάρχει περιορισμένη δυνατότητα να τον ελέγξεις δια της βίας και μιας και πρέπει να ελεγχθούν και να περιθωριοποιηθούν οι άνθρωποι, να είναι «θεατές της δράσης» όπως το έθεσε ο Λίπμαν, πρέπει να καταφύγεις στην προπαγάνδα.
Ακόμη και στα ρωμαϊκά χρόνια, τον καιρό που ο Καίσαρας ήταν ο απόλυτος άρχων της αυτοκρατορίας σχεδίαζε μεθόδους για να κρατάει τις μάζες κάτω από τον έλεγχο του. Γι'αυτό και το Κολοσσαίο είχε την τιμητική του (μιας και δεν υπήρχε ακόμη η τηλεόραση για να υπνωτίζει τον όχλο) με το θέαμα των μονομάχων, των τίγρεων, των ελεφάντων και άλλων ζώων να σφάζονται στην αρένα προς τέρψην του απλού κόσμου. Και στο τέλος ακολουθούσε τσιμπούσι με το ψήσιμο των σφαγιασθέντων ζώων και το μοίρασμα των κομματιών στον πεινασμένο κόσμο (αλλά χορτασμένο από σφαγές). Εξ'ού και η φράση «άρτος και θεάματα».
Ο Γκέμπελς πήρε αυτή την ιδέα, όπως και ο Χίτλερ, από την πρακτική των δημοκρατιών. Ο Χίτλερ είχε εντυπωσιαστεί έντονα από την αποτελεσματικότητα της αγγλοαμερικανικής προπαγάνδας κατά τη διάρκεια του Α' Παγκόσμιου πολέμου και θεωρούσε όχι χωρίς λόγο, ότι εξηγούσε εν μέρει γιατί η Γερμανία έχασε τον πόλεμο - γιατί απλούστατα δεν μπόρεσε να ανταγωνιστεί τις μεγάλης κλίμακας προσπάθειες προπαγάνδας των δημοκρατιών.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
Αναρτήσεις
